« نظریه رسمی درخت عدالت »
مقدمه
نظریه درخت عدالت بر این باور استوار است که بحرانهای بزرگ جهان ـ از فقر و تبعیض گرفته تا تخریب محیط زیست، جنگ، خشونت، بیاعتمادی و گسست اجتماعی ـ ریشه در گسست رابطه انسان با طبیعت، با دیگر انسانها و با وجدان خویش دارد.
این نظریه، درخت را تنها یک موجود زیستی نمیداند بلکه آن را الگویی جهانی برای زیستن عادلانه میشناسد. درخت بدون تبعیض به همه انسانها سایه میبخشد، بیمنت اکسیژن تولید میکند، از زمین میگیرد و چندین برابر بازمیگرداند؛ ریشه در خاک دارد و دست در آسمان.
از همین رو، درخت به عنوان نمادی از عدالت و ارتباط تنگاتنگ میان انسان و طبیعت معرفی شده که میتواند الگوهای زیستی، اخلاقی و اجتماعی را همزمان ارتقا دهد.
تعریف درختورزی
درختورزی، هنر کاشت، نگهداری و الگوگیری از درختان برای پرورش فضایل انسانی، عدالت زیستمحیطی و مسئولیت اجتماعی است.
این مفهوم فراتر از کاشت نهال است و به عنوان فرهنگ مراقبت، مسئولیتپذیری و ساختن آیندهای عادلانهتر شناخته میشود؛ هنری که هم به انسانها و هم به طبیعت احترام میگذارد و پیوندی عمیق میان آنها ایجاد میکند.
اصول بنیادین نظریه
- انسان مالک طبیعت نیست؛ بلکه امین آن است و باید با احترام و مسئولیتپذیری با آن رفتار کند.
- عدالت میان انسان و طبیعت مکمل عدالت میان انسانها است و هیچکدام بدون دیگری کامل نمیشود.
- هر درخت، سرمایهای برای نسلهای آینده بوده و حفظ آن مسئولیتی انسانی و اجتماعی است.
- حفظ زمین مسئولیتی مشترک برای همه انسانها است و تامین این مسئولیت نیازمند همکاری جهانی است.
- درختورزی باید به مهرورزی، نیکورزی و عدالتورزی منتهی شود و این سه ارزش در کنار هم تضمینکننده تداوم عدالت و پایداری هستند.
- همه ادیان، مذاهب، قومیتها، ملتها و فرهنگها میتوانند در سایه درخت عدالت گردهم آیند و وحدتی جهانی بسازند.
هدف نهایی
هدف نهایی نظریه درخت عدالت، ایجاد تمدنی است که در آن رشد طبیعت، رشد اخلاق، رشد عدالت و رشد انسانیت به صورت همزمان دنبال شود. چنین تمدنی، همزیستی مسالمتآمیز انسان با خودش، دیگران و طبیعت را تضمین میکند.
در این تمدن، کاشت هر درخت نماد کاشت یک فضیلت انسانی همچون عدالت، محبت و مسئولیتپذیری خواهد بود و هر جنگل نماد همبستگی جهانی عادلانه خواهد بود که مرزهای مذهبی، فرهنگی و جغرافیایی را پشت سر میگذارد.
توئیتر
فیس بوک
لینکدین