واژگان مرتبط با درخت‌ورزی


واژگان مرتبط با درخت‌ورزی


فرهنگ سه‌زبانهٔ تمدن درخت عدالت؛ فارسی، انگلیسی و عربی



مقدمه

هر اندیشهٔ جهانی برای گسترش و ماندگاری، به واژگانی روشن، هماهنگ و قابل‌ترجمه نیاز دارد. نظریهٔ جهانی درخت عدالت نیز تنها دربارهٔ کاشت یک نهال نیست؛ بلکه از پیوند انسان با طبیعت، عدالت اجتماعی، مسئولیت اخلاقی، صلح، همبستگی جهانی و پاسداری از نسل‌های آینده سخن می‌گوید. ازاین‌رو، برای معرفی این نظریه در سطح بین‌المللی باید خانواده‌ای از واژگان ساخته شود که هم معنای اصلی آن را حفظ کند و هم برای مخاطبان انگلیسی‌زبان و عربی‌زبان روشن و قابل‌استفاده باشد.

در این مقاله، 41 واژهٔ مهم و پرکاربرد تمدن درخت‌ورزی معرفی شده است. برابرهای انگلیسی و عربیِ مفاهیم شناخته‌شده‌ای مانند عدالت زیست‌محیطی، عدالت اجتماعی و عدالت بین‌نسلی، بر پایهٔ کاربرد رایج بین‌المللی انتخاب شده‌اند. اما برابرهای مربوط به مفاهیم اختصاصی نظریهٔ درخت عدالت، مانند «درخت‌ورزی»، «درخت‌ورزیدگی» و «تمدن درخت‌ورزی»، پیشنهادهای اصطلاح‌شناختی این نظریه‌اند و برای ایجاد یک زبان جهانی منسجم طراحی شده‌اند.

در زبان انگلیسی، «Justice Tree Stewardship» و در زبان عربی فصیح، «رعایة شجرة العدالة» به‌عنوان معادل اصلی «درخت‌ورزی» پیشنهاد می‌شود. این اصطلاح صرفاً به نگهداری از درختان اشاره ندارد؛ بلکه کاشت و پرورش درخت را با کاشت و پرورش عدالت، مهربانی، فروتنی و مسئولیت‌پذیری در انسان و جامعه پیوند می‌دهد.



بخش نخست: مفاهیم بنیادین درخت‌ورزی

1. درخت عدالت (Justice Tree | شجرة العدالة)

درخت عدالت نماد مرکزی این نظریه و الگویی برای زیستن عادلانه است. درخت بدون تبعیض سایه می‌گستراند، بی‌منت اکسیژن تولید می‌کند، به خاک وفادار است و بیش از آنچه از طبیعت می‌گیرد، به آن بازمی‌گرداند. «Justice Tree» نام کوتاه، هویت‌ساز و پیشنهادی آن در زبان انگلیسی است؛ هرچند «Tree of Justice» ترجمهٔ تحت‌اللفظی این عبارت به شمار می‌رود.

2. نظریهٔ جهانی درخت عدالت (Global Theory of the Justice Tree | النظریة العالمیة لشجرة العدالة)

نظریهٔ جهانی درخت عدالت، درخت را تنها یک موجود زیستی نمی‌داند؛ بلکه آن را الگویی اخلاقی، اجتماعی و زیست‌محیطی برای زندگی انسان معرفی می‌کند. این نظریه می‌کوشد رشد طبیعت، رشد اخلاق، رشد عدالت و رشد انسانیت را در یک مسیر مشترک قرار دهد و به هیچ دین، قوم، ملت یا جغرافیای خاصی محدود نیست.

3. پویش درخت عدالت (Justice Tree Campaign | حملة شجرة العدالة)

پویش درخت عدالت، جلوهٔ عملی و اجتماعی نظریهٔ جهانی درخت عدالت است. این پویش با کاشت و نگهداری درختان، آموزش هفت ریشه، ترویج مهر و عدالت و جلب مشارکت مردم و نهادها، مفاهیم نظری را به اقدام‌های واقعی و قابل‌اندازه‌گیری تبدیل می‌کند.

4. میثاق‌نامهٔ جهانی درخت عدالت (Global Covenant of the Justice Tree | المیثاق العالمی لشجرة العدالة)

میثاق‌نامهٔ جهانی درخت عدالت، پیمانی اخلاقی و داوطلبانه میان انسان، طبیعت و نسل‌های آینده است. امضاکنندهٔ میثاق متعهد می‌شود از زمین و منابع طبیعی پاسداری کند، درخت بکارد و از آن نگهداری کند و با انسان‌ها و طبیعت بر پایهٔ مهر، عدالت و مسئولیت رفتار نماید.

5. هفت ریشهٔ درخت عدالت (Seven Roots of the Justice Tree | الجذور السبعة لشجرة العدالة)

هفت ریشه، ستون‌های اخلاقی و عملی نظریهٔ درخت عدالت‌اند: امانت‌داری، درخت‌ورزی، مهرورزی و نیک‌ورزی، عدالت‌ورزی، فروتن‌ورزی، همبستگی و تعاون جهانی و پاسداری از آیندگان. همان‌گونه که استواری درخت به ریشه‌های آن وابسته است، پایداری جامعهٔ انسانی نیز به نهادینه‌شدن این هفت ارزش بستگی دارد.

6. درخت‌ورزی (Justice Tree Stewardship | رعایة شجرة العدالة)

درخت‌ورزی هنر و فرهنگ کاشت، نگهداری و الگوبرداری از درختان برای پرورش فضایل انسانی، تحقق عدالت زیست‌محیطی و تقویت مسئولیت اجتماعی است. درخت‌ورزی فقط کاشت یک نهال نیست؛ بلکه روشی برای کاشت هم‌زمان درخت و عدالت و ایجاد پیوندی ماندگار میان انسان، جامعه و طبیعت است.

7. درخت‌ورز (Justice Tree Steward | راعی شجرة العدالة)

درخت‌ورز کسی است که هم درخت می‌کارد و هم عدالت. او تنها به بهبود محیط‌زیست نمی‌اندیشد؛ بلکه در رفتار فردی و اجتماعی خود نیز به هفت ریشهٔ درخت عدالت پایبند است و گسترش‌دهندهٔ عدالت، مهربانی، نیکوکاری، فروتنی و مسئولیت‌پذیری به شمار می‌رود.

8. درخت‌ورزان (Justice Tree Stewards | رعاة شجرة العدالة)

درخت‌ورزان مجموعهٔ افرادی هستند که با پذیرش میثاق‌نامه و عمل به هفت ریشه، برای ساختن جهانی سبزتر، عادلانه‌تر و مهربان‌تر تلاش می‌کنند. این واژه می‌تواند همهٔ افراد، داوطلبان، آموزگاران، کنشگران، مدیران و پشتیبانان پویش درخت عدالت را دربر گیرد.

9. درخت‌ورزانه (Justice Tree–Aligned | المتوافق مع نهج شجرة العدالة)
«درخت‌ورزانه» صفتی برای رفتار، تصمیم، برنامه، سیاست یا نهادی است که با اصول درخت‌ورزی و هفت ریشهٔ درخت عدالت هماهنگ باشد. برای نمونه، سیاست درخت‌ورزانه سیاستی است که آثار تصمیم‌های امروز بر انسان، طبیعت و نسل‌های آینده را هم‌زمان در نظر می‌گیرد.

10. فرهنگ درخت‌ورزی (Culture of Justice Tree Stewardship | ثقافة رعایة شجرة العدالة)

فرهنگ درخت‌ورزی مجموعه‌ای از باورها، عادت‌ها، هنجارها و رفتارهایی است که مراقبت از درخت، احترام به طبیعت و رفتار عادلانه با انسان‌ها را به بخشی از زندگی روزمره تبدیل می‌کند. در چنین فرهنگی، کاشتن، مراقبت‌کردن و بخشیدن، ارزش اجتماعی محسوب می‌شود.

11. آموزش درخت‌ورزی (Education for Justice Tree Stewardship | التربیة على رعایة شجرة العدالة)

آموزش درخت‌ورزی فرایند انتقال دانش، مهارت و ارزش‌های مرتبط با کاشت و نگهداری درختان و هفت ریشهٔ درخت عدالت است. این آموزش می‌تواند از خانواده و مدرسه آغاز شود و در دانشگاه، رسانه، سازمان‌های مردم‌نهاد، شهرها و نهادهای عمومی ادامه یابد.

12. درخت‌ورزپروری (Justice Tree Steward Development | إعداد رعاة شجرة العدالة)

درخت‌ورزپروری به معنای شناسایی، آموزش و پرورش افرادی است که بتوانند درخت‌ورزی را در زندگی و جامعه گسترش دهند. هدف آن تنها افزایش اطلاعات نیست؛ بلکه تبدیل ارزش‌های درخت عدالت به منش، مهارت، رفتار و مسئولیت عملی انسان است.

13. درخت‌ورزیدگی (Justice Tree Stewardship Maturity | النضج فی رعایة شجرة العدالة)

درخت‌ورزیدگی میزان بلوغ یک فرد، خانواده، سازمان، شهر یا کشور در شناخت، پذیرش و اجرای اصول درخت‌ورزی است. هرچه هفت ریشه بیشتر در تصمیم‌ها، روابط و برنامه‌های یک جامعه نهادینه شده باشد، آن جامعه از درخت‌ورزیدگی بیشتری برخوردار است.

14. شاخص درخت‌ورزیدگی (Justice Tree Stewardship Maturity Index | مؤشر النضج فی رعایة شجرة العدالة)

شاخص درخت‌ورزیدگی ابزاری برای سنجش میزان تحقق درخت‌ورزی در افراد، نهادها و جوامع است. این شاخص می‌تواند معیارهایی مانند تعداد و ماندگاری درختان کاشته‌شده، آموزش زیست‌محیطی، عدالت اجتماعی، مشارکت عمومی، حمایت از نسل‌های آینده و میزان پایبندی به هفت ریشه را اندازه‌گیری کند.

15. اخلاق درخت‌ورزی (Ethics of Justice Tree Stewardship | أخلاقیات رعایة شجرة العدالة)

اخلاق درخت‌ورزی مجموعهٔ اصولی است که رابطهٔ درست انسان با خویشتن، دیگران، طبیعت و آیندگان را هدایت می‌کند. در این اخلاق، انسان مالک مطلق طبیعت نیست؛ بلکه امین و نگهبان آن است و باید پیامدهای تصمیم‌های خود را بر همهٔ اشکال زندگی بسنجد.



بخش دوم: هفت ریشه و ارزش‌های بنیادین

16. امانت‌داری (Trustworthiness and Trusteeship | الأمانة)

امانت‌داری در نظریهٔ درخت عدالت دو بُعد دارد: انسان باید در روابط انسانی قابل‌اعتماد باشد و در برابر طبیعت نیز خود را امین، نه مالک مطلق، بداند. زمین، آب، هوا، جنگل‌ها و منابع طبیعی امانت‌هایی هستند که باید سالم‌تر و عادلانه‌تر به نسل‌های آینده سپرده شوند.

17. مهرورزی و نیک‌ورزی (Loving-kindness and Benevolence | المحبة والإحسان)

مهرورزی و نیک‌ورزی یعنی محبت تنها یک احساس درونی باقی نماند و به رفتار سودمند برای انسان و طبیعت تبدیل شود. کمک به دیگران، مراقبت از موجودات زنده، کاشت درخت و کاستن از رنج انسان‌ها و آسیب‌های محیط‌زیستی، جلوه‌هایی از این ریشه‌اند.

18. عدالت‌ورزی (Practice of Justice | ممارسة العدالة)

عدالت‌ورزی یعنی عدالت از یک شعار یا مفهوم ذهنی به رفتاری مستمر و قابل‌مشاهده تبدیل شود. درخت‌ورز می‌کوشد در تصمیم‌ها، روابط، توزیع فرصت‌ها، بهره‌برداری از منابع و رفتار با طبیعت، انصاف و کرامت را رعایت کند.

19. فروتن‌ورزی (Practice of Humility | ممارسة التواضع)

فروتن‌ورزی پذیرش این حقیقت است که انسان تنها یکی از اجزای شبکهٔ بزرگ حیات است و حق ندارد طبیعت یا دیگر انسان‌ها را صرفاً ابزار منافع خود بداند. فروتنی، زمینهٔ شنیدن، یادگیری، گفت‌وگو، اصلاح خطا و همکاری عادلانه را فراهم می‌کند.

20. همبستگی و تعاون جهانی (Global Solidarity and International Cooperation | التضامن العالمی والتعاون الدولی)

بحران‌هایی مانند تغییر اقلیم، جنگ، فقر، مهاجرت اجباری، آلودگی و نابودی جنگل‌ها مرز نمی‌شناسند. همبستگی و تعاون جهانی یعنی ملت‌ها، فرهنگ‌ها، ادیان، دولت‌ها و نهادها برای حفاظت از زمین و کرامت انسان، مسئولیتی مشترک بپذیرند و به‌جای رقابت و تخریب، همکاری کنند.

21. پاسداری از آیندگان (Safeguarding Future Generations | صون حقوق ومصالح الأجیال المقبلة)

پاسداری از آیندگان یعنی نسل حاضر حق ندارد منابع، امنیت و امکان زندگی نسل‌های بعد را قربانی منافع کوتاه‌مدت خود کند.
هر درختی که امروز کاشته و نگهداری می‌شود، هدیه‌ای به انسان‌هایی است که شاید کاشت‌کنندهٔ آن را هرگز نبینند.

22. عدالت زیست‌محیطی (Environmental Justice | العدالة البیئیة)

عدالت زیست‌محیطی بر توزیع منصفانهٔ منافع و زیان‌های محیط‌زیستی تأکید دارد. هیچ گروه، منطقه یا نسل نباید سهم بیشتری از آلودگی، کم‌آبی، تخریب طبیعت و مخاطرات زیست‌محیطی را تحمل کند، درحالی‌که منافع منابع طبیعی به گروهی محدود می‌رسد.

23. عدالت اجتماعی (Social Justice | العدالة الاجتماعیة)

عدالت اجتماعی به معنای برخورداری همهٔ انسان‌ها از کرامت، فرصت، حمایت و امکان مشارکت منصفانه در جامعه است. نظریهٔ درخت عدالت، عدالت میان انسان‌ها را از عدالت میان انسان و طبیعت جدا نمی‌داند؛ زیرا تخریب محیط‌زیست معمولاً بیشترین آسیب را به فقیرترین و آسیب‌پذیرترین گروه‌ها وارد می‌کند.

24. عدالت بین‌نسلی (Intergenerational Justice | العدالة بین الأجیال)

عدالت بین‌نسلی رابطه‌ای عادلانه میان نسل امروز و نسل‌های آینده را مطالبه می‌کند. بر پایهٔ این اصل، نسل حاضر باید هنگام مصرف منابع، تولید پسماند، تصمیم‌گیری اقتصادی و استفاده از فناوری، حقوق و نیازهای نسل‌های بعد را نیز در نظر بگیرد.

25. مسئولیت اجتماعی (Social Responsibility | المسؤولیة الاجتماعیة)

مسئولیت اجتماعی تعهد فرد یا سازمان نسبت به پیامدهای رفتار خود بر جامعه و محیط‌زیست است. یک فرد، شرکت یا نهاد درخت‌ورز، موفقیت را فقط با سود شخصی یا مالی نمی‌سنجد؛ بلکه منافع عمومی، عدالت و سلامت طبیعت را نیز معیار تصمیم‌گیری قرار می‌دهد.

26. مسئولیت مشترک (Shared Responsibility | المسؤولیة المشترکة)

مسئولیت مشترک یعنی حفاظت از زمین وظیفهٔ یک گروه، دولت یا نسل خاص نیست. شهروندان، خانواده‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها، بنگاه‌ها، دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی، هرکدام متناسب با توان و اثرگذاری خود در برابر آیندهٔ زمین مسئول‌اند.

27. کرامت انسانی (Human Dignity | الکرامة الإنسانیة)

کرامت انسانی بیانگر ارزش ذاتی و برابر همهٔ انسان‌هاست؛ ارزشی که به نژاد، جنسیت، ملیت، مذهب، ثروت یا موقعیت اجتماعی وابسته نیست. تمدن درخت عدالت، هیچ انسانی را ابزار، عدد یا موجودی کم‌ارزش‌تر از دیگران تلقی نمی‌کند.

28. همزیستی مسالمت‌آمیز (Peaceful Coexistence | التعایش السلمی)

همزیستی مسالمت‌آمیز توانایی زندگی در کنار تفاوت‌های دینی، فرهنگی، قومی و فکری بر پایهٔ احترام و گفت‌وگو است. این مفهوم در نظریهٔ درخت عدالت، همزیستی انسان با خویشتن، دیگر انسان‌ها و طبیعت را هم‌زمان دربر می‌گیرد.

29. پایداری زیست‌محیطی (Environmental Sustainability | الاستدامة البیئیة)

پایداری زیست‌محیطی یعنی تأمین نیازهای امروز بدون نابودکردن ظرفیت طبیعت برای پاسخ‌گویی به نیازهای فردا. حفظ تنوع زیستی، مصرف مسئولانه، کاهش آلودگی، احیای طبیعت و نگهداری بلندمدت از درختان، از عناصر این مفهوم‌اند.

30. پاسداری از زمین و منابع طبیعی (Stewardship of the Earth and Natural Resources | رعایة الأرض وصون الموارد الطبیعیة)

پاسداری از زمین و منابع طبیعی به معنای بهره‌برداری مسئولانه، عادلانه و دوراندیشانه از آب، خاک، هوا، جنگل‌ها و دیگر سرمایه‌های طبیعی است. در این نگاه، منابع طبیعی دارایی مصرفی یک نسل نیستند؛ بلکه میراث مشترک حیات و امانتی برای آیندگان‌اند.

31. کاشت و نگهداری درختان (Tree Planting and Care | غرس الأشجار ورعایتها)

کاشت نهال زمانی ارزش پایدار پیدا می‌کند که با انتخاب گونهٔ مناسب، مکان درست، آبیاری، مراقبت و پیگیری رشد همراه باشد. درخت‌ورزی به شمار نهال‌های کاشته‌شده محدود نمی‌شود؛ بلکه زنده‌مانی، سلامت و اثر بلندمدت درختان را نیز معیار موفقیت می‌داند.

32. الگوبرداری از درختان (Learning from and Emulating Trees | التعلم من الأشجار والاقتداء بها)

الگوبرداری از درختان یعنی ویژگی‌های درخت به درس‌هایی برای زندگی انسان تبدیل شود: ریشه‌داری، بخشندگی، بردباری، پایداری، بی‌تبعیض‌بودن و سودرسانی. انسان درخت‌ورز فقط درخت نمی‌کارد؛ بلکه می‌کوشد مانند درخت، حضورش برای دیگران و طبیعت ثمربخش باشد.



بخش سوم: نهادها و تمدن درخت عدالت

33. خانوادهٔ درخت‌ورز (Justice Tree Family | أسرة شجرة العدالة)

خانوادهٔ درخت‌ورز خانواده‌ای است که کاشت و مراقبت از درخت، احترام به طبیعت، مهربانی، عدالت و مسئولیت را وارد سبک زندگی خود می‌کند. چنین خانواده‌ای، کودکان را با مشارکت عملی و الگوی رفتاری با هفت ریشهٔ درخت عدالت آشنا می‌سازد.

34. مدرسهٔ درخت‌ورز (Justice Tree School | مدرسة شجرة العدالة)

مدرسهٔ درخت‌ورز نهادی آموزشی است که آموزش محیط‌زیست را با پرورش فضایل انسانی پیوند می‌دهد.
دانش‌آموزان در این مدرسه تنها دربارهٔ درخت و عدالت نمی‌آموزند؛ بلکه در کاشت، مراقبت، تعاون، گفت‌وگو و فعالیت‌های نیکوکارانه مشارکت می‌کنند.

35. بوستان درخت‌ورز (Justice Tree Park | حدیقة شجرة العدالة)

بوستان درخت‌ورز فضای سبزی است که بر پایهٔ اصول درخت عدالت ایجاد یا اداره می‌شود. این بوستان علاوه بر حفظ طبیعت و فراهم‌کردن محیطی سالم و همگانی، می‌تواند محل آموزش هفت ریشه، مشارکت شهروندان، گفت‌وگوی فرهنگی و یادبود صلح و عدالت باشد.

36. جامعهٔ درخت‌ورز (Justice Tree Society | مجتمع شجرة العدالة)

جامعهٔ درخت‌ورز جامعه‌ای است که مراقبت از طبیعت و رعایت عدالت را به هنجار عمومی تبدیل کرده باشد. در چنین جامعه‌ای، توسعهٔ اقتصادی، رفاه اجتماعی و حفاظت از محیط‌زیست در برابر یکدیگر قرار نمی‌گیرند؛ بلکه به‌صورت هماهنگ دنبال می‌شوند.

37. شهر درخت‌ورز (Justice Tree City | مدینة شجرة العدالة)

شهر درخت‌ورز شهری است که فضای سبز پایدار، دسترسی عادلانه به طبیعت، مشارکت شهروندی، حمل‌ونقل پاک و حفاظت از منابع را در برنامه‌ریزی خود جای دهد. این عنوان باید بر پایهٔ معیارهای روشن و شاخص درخت‌ورزیدگی اعطا شود، نه صرفاً با شمارش تعداد درختان.

38. کشور درخت‌ورز (Justice Tree Nation | دولة شجرة العدالة)

کشور درخت‌ورز کشوری است که سیاست‌های ملی خود را با عدالت اجتماعی، عدالت زیست‌محیطی، صلح، مسئولیت جهانی و حقوق نسل‌های آینده هماهنگ می‌کند. چنین کشوری علاوه بر حفاظت از طبیعت خود، در حل بحران‌های جهانی و انتقال تجربه و فناوری سبز نیز مشارکت می‌نماید.

39. شبکهٔ جهانی درخت‌ورزان (Global Network of Justice Tree Stewards | الشبکة العالمیة لرعاة شجرة العدالة)

شبکهٔ جهانی درخت‌ورزان بستری برای پیوند افراد، مدارس، دانشگاه‌ها، شهرها، سازمان‌ها و کشورهایی است که به اصول درخت عدالت پایبندند. این شبکه می‌تواند تجربه‌ها، داده‌ها، روش‌های آموزشی و طرح‌های موفق را به اشتراک بگذارد و همکاری‌های فرامرزی را گسترش دهد.

40. تمدن درخت‌ورزی (Civilization of Justice Tree Stewardship | حضارة رعایة شجرة العدالة)

تمدن درخت‌ورزی، تمدنی است که فرهنگ مراقبت، مسئولیت، کاشت، پرورش و عدالت‌ورزی را در ساختارهای فردی و اجتماعی خود نهادینه کرده باشد. این اصطلاح بیشتر بر راه، فرایند، رفتار و سازوکارهایی تأکید دارد که انسان را به سوی یک تمدن عادلانه و پایدار هدایت می‌کنند.

41. تمدن درخت عدالت (Justice Tree Civilization | حضارة شجرة العدالة)

تمدن درخت عدالت نام هویت و مقصد نهایی نظریهٔ جهانی درخت عدالت است؛ تمدنی که در آن رشد طبیعت، اخلاق، عدالت و انسانیت هم‌زمان دنبال می‌شود. در این تمدن، کرامت انسان، سلامت زمین، صلح و حقوق آیندگان بر سودجویی، خشونت و تخریب برتری دارد.



تفاوت تمدن درخت‌ورزی و تمدن درخت عدالت

«تمدن درخت‌ورزی» بیشتر بر مسیر، فرهنگ و شیوهٔ ساختن آینده تأکید دارد؛ اما «تمدن درخت عدالت» نام نتیجه، مقصد و هویت نهایی این مسیر است. به بیان ساده، درخت‌ورزی راه است و درخت عدالت مقصد؛ هرچند این دو مفهوم از یکدیگر جدا نیستند و همدیگر را کامل می‌کنند.



سخن پایانی

واژه‌ها فقط ابزار نام‌گذاری نیستند؛ آن‌ها می‌توانند مسیر اندیشیدن و عمل‌کردن را تغییر دهند. خانوادهٔ واژگان درخت‌ورزی می‌کوشد زبان مشترکی برای پیوند اخلاق، عدالت، طبیعت و مسئولیت جهانی ایجاد کند؛ زبانی که انسان‌ها، فرهنگ‌ها، ادیان و ملت‌های گوناگون بتوانند در سایهٔ آن با یکدیگر گفت‌وگو و همکاری کنند.

اگر هفت ریشهٔ درخت عدالت در آموزش، فرهنگ، سیاست و زندگی روزمره نهادینه شوند، جنگ، خشونت و تخریب زمین مشروعیت اخلاقی خود را از دست خواهند داد. در تمدن درخت عدالت، ساختن و به‌کارگیری سلاح‌های کشتارجمعی، به‌ویژه بمب اتمی، با کرامت انسان، پاسداری از زمین و حقوق نسل‌های آینده ناسازگار است؛ زیرا درخت‌ورز نه‌تنها درخت، بلکه صلح، مسئولیت و عدالت می‌کارد.

پیام مشترک همهٔ این واژگان در یک جمله خلاصه می‌شود:

«از ریشه تا اندیشه، عدالت می‌کاریم.»

English: From Roots to Thought, We Plant Justice.

العربیة: من الجذور إلى الفکر، نغرس العدالة.

یادداشت اصطلاح‌شناختی و منابع

در منابع عربی برنامهٔ محیط‌زیست ملل متحد، عبارت‌های «رعایة البیئة» و «العدالة البیئیة» به کار رفته‌اند و در اسناد سازمان ملل نیز اصطلاح‌های «الأجیال المقبلة»، «حمایة مصالح الأجیال المقبلة» و «العدالة بین الأجیال» کاربرد دارند. بر همین پایه، «رعایة شجرة العدالة» به‌عنوان معادل عربی روشن و قابل‌فهم «درخت‌ورزی» انتخاب شده است.

برنامهٔ محیط‌زیست ملل متحد؛ رعایة البیئة و العدالة البیئیة
اعلامیهٔ نسل‌های آینده سازمان ملل
عدالت بین‌نسلی در سازمان ملل